Rianne's weblog

Foto's!

Update!

Even een korte update over hoe het er hier voor staat...

-Sinds gisteren is de kraamverzorgster weg en mogen we het helemaal 'alleen' (samen) doen!
-Dan is nog tot aanstaande vrijdag thuis van zijn werk, dus we kunnen nog de hele week samen van onze Jona genieten
-En genieten dóen we: het is zo bijzonder om eindelijk ons kleintje bij ons te hebben!!
-Jona is een erg rustige baby die weinig huilt, veel slaapt en op dit moment tevreden in zijn bedje rond ligt te kijken...
-Hij drinkt goed en is inmiddels alweer over zijn geboortegewicht (4260 gram) heen - wat een binkie!
-Jona's rode haartjes zijn inmiddels blonder aan het worden. Mama vindt dat stiekem wel jammer, maar de rossige gloed is er gelukkig nog steeds
-Met Jona's mama gaat het super: ze straalt en geniet en voelt zich lichamelijk veel beter dan ze verwacht had! Ook loopt ze sinds een paar dagen weer in haar oude spijkerbroeken rond...
-Ook Jona's papa vaart lekker mee op de roze wolk en is enorm TROTS (en terecht!)

...En zo kan ik nog wel even doorgaan met positieve weetjes.
Kortom: wij genieten!!

Hij is er!

Ons prachtige wonder is eindelijk geboren!!

Jona Mattanja Immanuel
02 - 02 - 2010

Zó mooi, zó compleet, zó uniek, zó bijzonder, zó wonderlijk, zó klein en zó groots...
We danken God voor ZOVEEL zegen!

Een update en meer foto's volgen later, voorlopig zijn wij druk met GENIETEN van onze Jona!!!!



'Immanuel, God Zelf is met ons...'

Nog een update dan maar

Toch nog maar even een update dan maar, aangezien wachten toch wel heel lang duurt!
(en aangezien ik stiekem aangespoord werd door een anonieme reactie op de blog hieronder)
Inmiddels verdrink ik haast in de smsjes, mailtjes, telefoontjes en krabbels van meelevende mensen. Of er al iets geboren is? Of ik al 'bezig' ben? Hoe het met me gaat? Of ik het wachten al een beetje zat ben...?

En eerlijk gezegd: ja, ik begin het wachten nu wel een beetje zat te worden. De dagen duren langer, het verlangen om mini te ontmoeten steeds groter en de kans om nog thuis te bevallen steeds kleiner. Ik blijf ervan overtuigd dat alles zal lopen zoals God het gepland heeft en ben dus niet bang om eventueel ingeleid te worden volgende week, maar stiekem hoop ik dat de bevalling ergens in de komende dagen nog gewoon spontaan begint zodat ik lekker thuis kan blijven om te bevallen.

Vanochtend zijn we in het ziekenhuis geweest voor een extra onderzoek, om te kijken of alles nog goed was met baby & baarmoeder. Gelukkig bleken er geen bijzonderheden te zijn en vermaakt mini zich nog prima daar binnen... Alles zag er weer goed uit. We werden dus weer vrijgelaten; manlief mocht weer naar zijn werk en ik mocht weer naar huis - waar de computer, de bank, m'n bed, boek en uitzendinggemist.nl alweer braaf op me stonden te wachten (je moet wat doen om de dagen door te komen).

Als de baby volgende week (week 42) nog niet geboren is krijgen we opnieuw een onderzoek en wordt er een datum afgesproken om de bevalling te gaan inleiden; ergens in de loop van volgende week.
En dat is dan ook waar ik me maar aan vast hou om die laatste lange dagen nog door te komen: binnen nu en een week ben ik sowieso moeder!!

((en wie weet zelfs wel eerder, want in feite sta ik natuurlijk op ontploffen...))

Mooie symboliek

'Wij weten dat de hele schepping nog altijd als in barensweeën zucht en lijdt. En dat niet alleen, ook wijzelf, die als voorschot de Geest hebben ontvangen, ook wij zuchten in onszelf in afwachting van de openbaring dat we kinderen van God zijn; de verlossing van ons sterfelijk bestaan. In deze hoop zijn we gered.
Als we echter nu al zouden zien waarop we hopen, zou het geen hoop meer zijn. Wie hoopt er nog op wat hij al kan zien? Maar als wij hopen op wat nog niet zichtbaar is, blijven we in afwachting daarvan volharden.
Ik ben ervan overtuigd dat het lijden van deze tijd in geen verhouding staat tode luister die ons in de toekomst zal worden geopenbaard.'

Romeinen 8: 22-25 & 18

Deze week

-ben ik precies 40 weken zwanger!
-is Mini nog verder ingedaald en ligt er nu helemaal klaar voor
-ben ik niet meer aangekomen, maar is dat volgens de verloskundige geen probleem: Mini en m'n buik hebben een mooi (for)maatje bereikt
-heb ik er vertrouwen in dat onze kleine alleen geboren zal worden op een tijd en dag die voor hem/haar PERFECT is
-voel ik me ondanks alles rustig en vol vertrouwen
-ben ik megadankbaar voor het feit dat het zo enorm goed met me gaat!

Op de kalender

"...Of je nu klaar bent of niet, ik kom eraan!"

Praise You in this storm

Naast het grote genieten van deze laatste bijzondere dagen met kleintje in mijn buik, gebeuren er helaas ook minder fijne dingen om me heen. Sommige dingen zijn moeilijk te bevatten en nog moeilijker te begrijpen.
Gelukkig is God er ook in die moeilijke dingen.. Hij is er niet alleen als het goed met ons gaat en als we blij zijn, Hij is er ook in de storm en in de regen.
En ik dank Hem ook daarvoor!

Ik prijs U in deze storm

Ik wist deze keer haast zeker
dat U naar beneden zou reiken
en onze tranen weg zou vegen
Dat u in ons leven zou stappen en de dag zou redden
maar toch zeg ik weer opnieuw 'amen'.
En het regent nog steeds
als ik de donder hoor rollen
Ik kan U zachtjes horen fluisteren door de regen:
'Ik ben met je'
En als Uw genade valt
dan hef ik mijn handen op en prijs U
De God die geeft en wegneemt

Refrein:
Ik zal U prijzen in deze storm
en ik zal mijn handen opheffen
want U bent wie U bent
het maakt niet uit waar ik ben
En elke traan die ik huil
houdt U in Uw hand
U verlaat nooit mijn zijde
en ookal is mijn hart verscheurd
Ik prijs U in deze storm

Ik weet nog toen ik zat te huilen in de wind
U hoorde mijn schreeuw tot U
en hielp me opnieuw op te staan
Mijn kracht is bijna weg, hoe kan ik nog volhouden
als ik U niet kan vinden?
En als de donder rolt
dan kan U zachtjes horen fluisteren door de regen:
'Ik ben met je'
En als Uw genade valt
dan hef ik mijn handen op en prijs U
De God die geeft en wegneemt

(refrein)

Ik sla mijn ogen op naar de bergen
Waar komt mijn hulp vandaan?
Mijn hulp komt van de Heer, de Maker van hemel en aarde
Ik sla mijn ogen op naar de bergen
Waar komt mijn hulp vandaan?
Mijn hulp komt van de Heer, de Maker van hemel en aarde

Ik zal U prijzen in deze storm
en ik zal mijn handen opheffen
want U bent wie U bent
het maakt niet uit waar ik ben
En elke traan die ik huil
houdt U in Uw hand
U verlaat nooit mijn zijde
en ookal is mijn hart verscheurd
Ik prijs U in deze storm

Week 39!

Lengte van de baby: 49 cm
Gewicht van de baby: 3300 gram

De baby is er bijna klaar voor. Nog eventjes en dan zal hij de wijde wereld in willen trekken. De ruimte wordt steeds kleiner. Als hij nu beweegt, voel je het vaak op veel verschillende plaatsen tegelijk. De baby ligt nu klaar voor de baarmoedermond, en kan ieder moment besluiten om geboren te worden.



Je bent waarschijnlijk sneller geïriteerd, moe en vergeetachtig. Dit hoort er allemaal bij. Je zit immers te wachten tot het eindelijk gaat beginnen en bent er helemaal klaar voor. Veel vrouwen gaan niet ver van huis meer tijdens de laatste weken van de zwangerschap. Zelfs een boodschapje doen kan al vermoeiend zijn. Het klinkt cliché, maar probeer je rust te pakken, nu het nog kan. Bevallen kost veel energie, en ook daarna zul je nog weinig kunnen uitrusten.

Probeer je niet teveel zorgen te maken over de bevalling. Iedereen kan bevallen. Het zal toch meestal anders verlopen dan je eerder in gedachten had. Daarom is het verstandig om er zo 'neutraal' mogelijk aan te beginnen. Ontspan je zoveel mogelijk. Zo verloopt de bevalling vaak sneller, en kun je de weeën beter opvangen en makkelijker omgaan met de pijn.

Gemiddeld komt een vrouw tijdens haar zwangerschap zo'n 12 kilo aan. Maak je geen zorgen als jij maar 5 of misschien wel 25 kilo aankomt, bijna alles is normaal.
Hier zie je een overzichtje van waar die kilo's nu vandaan komen:

• Baby: 3200 tot 3500 gram
• Extra vocht: 2000 gram
• Extra vet: 2000 gram
• Extra bloed: 1500 gram
• Baarmoeder: 1000 gram
• Vruchtwater: 800 gram
• Placenta en vliezen: 750 gram
• Je borsten: 400 gram zwaarder dan voor de zwangerschap

Bron: www.babybytes.nl

Herkenbaar verhaaltje weer! Vooral het moe en geïrriteerd zijn, het schijnt erbij te horen... Uiteraard weet ik dat het nog maximaal 3 weken kan duren, maar ik ben er gewoon al een paar weken klaar voor. Ik ben al zo lang zó benieuwd naar ons kindje! We kijken er allebei naar uit om hem of haar in onze armen te sluiten en te leren kennen... Wat moet dat bijzonder zijn!
Vanmiddag weer naar de verloskundige, waar ik verder geen bijzonderheden verwacht. Ik ben inmiddels zo'n 10 kilo aangekomen, maar mijn buik is de laatste tijd niet veel meer gegroeid. Volgens de verloskundige is dat niet erg; wat de baby en ik nodig hebben zit eraan, meer zou alleen maar 'extra' zijn. Zelf ben ik natuurlijk ook niet zo groot en ze verwacht dat ik op deze manier redelijk in verhouding zal blijven: uiteindelijk eindig ik dus wellicht netjes onder het gemiddelde van 12 kilo (wat ik helemaal niet erg vind ;-).
Inmiddels beginnen de mailtjes, smsjes en krabbels opvallend meer te worden en opvallend meer over hetzelfde te gaan: of het hier nog steeds stil is, of ik het nog volhou en of het misschien al begonnen is...?

Echt waar lieve allemaal; ik hoop dat ik jullie zo snel mogelijk kan vertellen dat het niet langer 'stil' is!!

Dikker wordt 'ie niet!

Altans, daar ga ik voor het gemak maar even van uit...

The more I seek You

Hoe meer ik U zoek, hoe meer ik U vind
Hoe meer ik U vind, hoe meer ik van U houd!

50 signalen

50 signalen dat je bijna gaat bevallen

01. Omdat je tussen de 37 en 42 weken zwanger bent.
02. Omdat je elke dag heel druk bezig bent met niets.
03. Omdat je geen zin meer hebt om de telefoon op te nemen zolang je nog geen blij nieuws hebt.
04. Omdat je het zat bent om een nationale bezienswaardigheid te zijn op straat.
05. Omdat de verloskundige zegt dat het nu niet lang meer zal duren.
06. Omdat je ondertussen uitgegroeid bent tot het formaat XXXXXXXXXL.
07. Omdat je nu wel heel vaak moet plassen.
08. Geen geintje, omdat je nu echt elk uur moet plassen
09. Omdat de dagen nu ineens tien keer zo lang duren dan normaal.
10. Omdat nu ongeveer elk deel van je lijf pijn doet door het plaatselijke overgewicht.
11. Omdat je zin hebt om weer eens op je buik te kunnen slapen
12. Omdat je het zat bent dat onbekenden tegen je zeggen: 'Moet ik al een dweiltje gaan halen?'.
13. Omdat je het zat bent dat onbekenden tegen je zeggen: 'Het duurt nu niet lang meer, dat zie je'.
14. Omdat je het zat bent dat onbekenden tegen je zeggen: 'Zwaar he, die laatste loodjes'.
15. Omdat je werkelijk alles op je to-do-lijst al gedaan hebt.
16. Omdat je je to-do-lijst al 35 keer extra hebt gecheckt.
17. Omdat je gek wordt van het feit dat die netjes leeggemaakte wasmand toch elke keer weer vol raakt.
21. Omdat je aan het einde van de dag geen energie meer hebt om zelfs een kopje thee voor jezelf te zetten.
22. Omdat je partner dus de hele avond als ober functioneert.
23. Omdat je niet durft te zeggen dat je niet alleen een kopje thee wilt, maar ook tegelijkertijd chips, koekjes, snoep, kroketten en (vooruit) een appel.
24. Omdat je alwéér naar de verloskundige moet.
25. Omdat de praktijk van de verloskundige steeds verder weg lijkt te zijn.
26. Omdat je alle kleertjes nu al drie keer gewassen en opnieuw ingeruimd hebt.
27. Omdat je opeens toch wel stressig wordt voor de bevalling.
28. Omdat je bijna alle webwinkels al hebt leeggekocht.
29. Omdat je ’s nachts geen oog meer dicht doet en je zoooooooooo moe bent.
30. Omdat je ’s nachts ook elk uur moet plassen.
31. Omdat je elke nacht je partner wel een paar keer wakker maakt bij het omdraaien op je andere zij
32. Omdat je dat niet zonder kreunen kunt
33. Omdat je jezelf helemaal zat bent.
34. En je stiekem geen zin meer hebt om zwanger te zijn.
35. Omdat de baby al zo ver is ingedaald, dat het lijkt alsof hij er spontaan uit komt als je niest.
36. Omdat je nu waggelt als een eend.
37. Of een pinguin.
38. Omdat je liever thuis blijft dan weggaat.
39. Omdat je partner in de opperste staat van paraatheid is en elke keer een halve hartverzakking krijgt als je hem belt.
40. Omdat je het zat bent dat iedereen alleen nog maar contact zoekt met de vraag: 'Gebeurt er al wat, is ie er al?'
41. Omdat je het verhoogde bed niet meer zonder hulp in en uit kunt komen.
42. Omdat je nu echt alles vergeet.
43. Omdat je voor de honderste keer naar de slaapkamer bent gewaggeld omdat je weer wat vergeten was te pakken.
44. Omdat je als je weer op de bank zit je spontaan weer weet wat je in de slaapkamer moest halen.
45. En je dus weer opnieuw kunt opstaan.
46. Omdat dit gemiddeld genomen de bezigheden zijn waar je je dagen mee vult.
47. Omdat je de ziekenhuistas al 10 keer hebt gecheckt.
48. Omdat je van voren niet meer weet dat je van achter leeft.
49. Omdat je NU een kind wilt, ondanks de gedachte aan een bevalling.
50. Omdat je het nu het echt niet meer uithoudt van nieuwsgierigheid!

Bron: http://www.trotsemoeders.nl/2009/03/13/50-signalen-dat-je-bijna-gaat-bevallen/ 

38 weken

Misschien valt het op dat ik de laatste tijd wat minder berichtjes plaats... Ik denk dat ik een beetje uitgepraat ben over het zwanger zijn. Niet in de negatieve zin, maar gewoon in de zin van dat ik toe ben aan de volgende stap... Ik ben klaar voor een nieuwe uitdaging. Ik kijk er naar uit om hier een blij geboortebericht te plaatsen en eindeloos over ons kleintje te kletsen!!

Vandaag weer een week verder; 38 weken zwanger ben ik nu. Stiekem verwacht ik (of is het 'hoop ik'?) dat onze mini niet te lang meer op zich zal laten wachten. Alles (maar dan ook álles) is klaar voor zijn of haar komst, we kijken er echt naar uit. In het uiterste geval kan het nog vier weken duren voordat hij of zij er is... Maar voor het gemak gaan we daar maar even niet vanuit.

De harde buiken en pijn in m'n bekken zorgen ervoor dat ik niet meer zoveel onderneem, dus ik probeer me hier thuis een beetje te vermaken zonder al te vaak op de klok te kijken. Ik snap nu wat ze bedoelen met de laatste loodjes (en dat die het zwaarst wegen)... Maar elke keer als ik het even niet meer zie zitten, als ik onzeker ben of als ik moe ben van het wachten, dan vind ik weer nieuwe kracht bij onze God.

De wetenschap dat Hij de geboorte van ons kindje gepland heeft (op een dag die daar Perfect voor is) en mij zal dragen als ik het zelf even niet meer kan geeft me zoveel rust! Dankzij Hem ben ik niet bang voor de bevalling en kijk ik uit naar wat daarna komt: ik weet dat het een feest zal zijn!!

God is zo goed!

Psalm 8: 4-7
"Zie ik de hemel, het werk van Uw vingers
De maan en de sterren, door U daar bevestigd...
Wat is dan de sterveling, dat U aan hem denkt?
Wat is het mensenkind, dat U naar hem omziet?
U hebt hem bijna een god gemaakt,
hem bekroond met glans en glorie...
Hem toevertrouwd het werk van Uw handen
en alles aan zijn voeten gelegd."

Mijlpaal!

Vandaag ben ik 37 weken! Lang genoeg zwanger om thuis te mogen bevallen als de bevalling begint...

Ik ben zo blij dat ik deze grens bereikt heb!

Zij: "Je moet wel weten waar je aan begint als je verkering met mij neemt hoor. Ik ben hooggevoelig én hoogbegaafd"
Hij: "Zolang het maar niet hoogzwanger is..."

(Uit: 'Na de pauze' van Herman Finkers)

Uitnodiging

Lieve zoon of dochter,

Zoals je weet zijn we dicht bij Mijn verjaardag, elk jaar wordt die door jullie gevierd. Gedurende die tijd geven jullie elkaar veel cadeautjes, is er muziek ter ere van Mij en is het eten uitstekend. Het is fijn om te weten dat er in ieder geval mensen zijn die Mijn verjaardag niet vergeten zijn.
Vroeger wist iedereen nog de reden van Mijn feest en waren ze dankbaar voor alles wat Ik voor ze deed, maar in deze tijd weet bijna niemand dat meer. Families en vrienden komen bij elkaar en hebben een fijne tijd samen.

Ik kan me vorig jaar nog goed herinneren: het was een groot feest, met mooie gedekte tafels, heerlijke gerechten, wijn, koek en chocolade, gebakjes en drankjes. Ook de versieringen maakten het extra feestelijk. Maar weet je, Ik was niet uitgenodigd. Ik was wel de eregast, maar men was vergeten Mij een uitnodiging te sturen. Het feest was ter ere van Mij, maar Ik was er niet bij... Terwijl Ik er zo graag bij geweest zou zijn.

Om je de waarheid te zeggen, verbaasde het Me niet dat ik niet uitgenodigd was. Alle voorgaande jaren vond Ik de deur namelijk ook gesloten. Ondanks dat Ik niet was uitgenodigd, besloot Ik toch stilletjes naar binnen te gaan en vanuit een hoekje naar het feest te kijken. Iedereen was aan het drinken, men vertelde elkaar verhalen en ze lachten overal om. Ze hadden het geweldig.
Tot overmaap van ramp kwam er een dikke man in een rood pak binnen. Hij had een lange witte baard en riep steeds 'Ho ho ho!'. Hij ging op een stoel zitten en alle kinderen kwamen aangerend alsof het zíjn feest was...
Voor iedereen waren er cadeautjes, maar ik zag al snel dat er voor mij niets bij was. Niemand dacht aan mij die dag. Hoe zou jij je voelen als op jouw verjaardag iedereen aandacht kreeg behalve jij, de jarige?
Toen begreep Ik dat Ik niet welkom was op dit feest en ging stilletjes weg.

Wat zou Ik het fijn vinden als je de komende Kerst Mij ook mee liet vieren. Dat Ik mee mocht delen in het feit, dat ik 2009 jaar geleden geboren werd, om voor jou te sterven aan het kruis, zodat jij kunt leven. Mijn enige wens voor Kerst is dat jij dit gelooft met je hele hart... Zodat we samen dankbaar kunnen zijn voor deze geweldige geschiedenis.

En ik zal je nog iets vertellen: Ik ben zelf ook een Feest aan het voorbereiden. Een Feest zoals geen enkel mens kan bedenken. Ik ben al bezig met de uitnodigingen te schrijven en weet je: er is ook een uitnodiging voor jou bij! Wanneer je Mijn uitnodiging aanneemt zal Ik je naam met gouden letters in een speciaal gastenboek opschrijven... Alleen diegenen die in dat boek staan mogen binnen komen en meefeesten. Maar degenen die Mijn uitnodiging niet aannemen en afslaan, laat ik buiten staan.

Bereid je voor, want als alles klaar is, begint het Echte Feest!

Ik houd zielsveel van je, ook wanneer jij mij vergeet.
Jezus

36 weken

'Het is toch ook wat... Zo'n klein vrouwtje, en dan zó'n toeter...!'

Een ander zegt juist weer dat ik zo'n 'lief' en 'bescheiden' buikje heb, zo'n mooi bolletje... Grappig hoe mensen vanuit verschillende perspectieven naar m'n buik kijken en hem beoordelen (degenen die vinden dat ik een lief buikje heb zijn trouwens over het algemeen mensen die zelf tijdens hun zwangerschap dubbel zoveel aan kwamen als ik). De verloskundige is overigens degene aan wiens mening ik het meeste waarde hecht, en zij zegt dat ik een prachtige buik heb: precies groot genoeg, 'datgene wat nodig is en niets meer of minder'.

Vanochtend hadden we weer controle, en zoals gebruikelijk was alles weer oké. Mini ligt er nog steeds netjes bij, met z'n hoofdje naar beneden en z'n ruggetje helemaal links in m'n buik. Bijzonder, hoe goed we dat nu ook zelf al kunnen voelen... Hij/zij heeft nog steeds vaak de hik, maar volgens de verloskundige is dat niet erg: juist een teken dat alles goed werkt. Doordat hij of zij steeds lager in mijn buik gaat zitten heb ik minder last van beurse ribben, waar ik uiteraard erg blij mee ben! Wel gaat het lopen steeds lastiger, maar het scheelt dat ik de deur bijna niet meer uit hoef. Ik rommel wat in huis en zorg verder gewoon dat ik lekker veel op de bank zit en op bed lig...

Vandaag precies 36 weken, dat betekent dat ik het nog maar minimaal één weekje vol hoef te houden, daarna mag ik in principe thuis bevallen!! Ongelofelijk dat de tijd zo snel is gegaan en dat ons kindje er binnen een paar weken al kan zijn...
Het is allemaal nog erg onwerkelijk en ik denk dat ik het pas echt kan bevatten op het moment dat dat kleintje op mijn buik wordt gelegd, maar we kijken er allebei erg naar uit!

Ik kan niet wachten om hier een geboorteaankondiging te plaatsen en 'iedereen' kennis te laten maken met onze Mini!
*die in de praktijk natuurlijk anders gaat heten...*

Zo mooi!

De muziek van onderstaand filmpje is van de cd It's a wonderful Christmas van Michael w. Smith; echt een aanrader! Prachtige nummers van Michael, maar ook nummers met alleen muziek, zoals hieronder. Ik word hier helemaal blij van en luister dit dan ook de hele dag!

Babyhoekje

Ik kon het niet laten en heb gisteren alvast het ledikantje opgemaakt...
Dit was het laatste wat nog aan het babyhoekje moest gebeuren en nu is alles helemaal baby-klaar!! Kijk zelf maar hoe ontzettend leuk het is geworden....

Rustig, puur en stijlvol... Ik ben er zo blij mee!

Wit

Wit is mijn lievelingskleur, voor zover het een 'kleur' genoemd mag worden. Ik was dan ook als een kind zo blij toen ik vanochtend mijn gordijnen opende... Het had gesneeuwd en alles was WIT!

Helemaal blij smste ik mijn lieverd:
"Wauw! Heb jij alles zo mooi wit voor me gemaakt? Ik hou van je!"

Al snel kreeg ik een smsje terug:
"Nee, dat heeft mijn Vader voor je gedaan. Maar ik heb zelf ook nog niets in de sneeuw gemaakt, enkele stappen voor de deur. Voor mijn kleintje en zijn/haar moeder..."

En voor de deur lag dit hart op me te wachten:


En als ik dat zie kan ik alleen maar bedenken dat ik het zó goed heb!
Een creatieve God die van elke dag iets bijzonders maakt èn een man die laat zien dat hij van me houdt...
DANK!!

21 en mama!

21 ben ik al, mama ben ik aan het worden...
En het voelt allebei zo goed!

Gisteren heb ik een enorm leuke dag gehad. Een huiskamer vol visite (dit keer moesten er zelfs stoelen in de keuken gezet worden om iedereen een plekje te kunnen geven!), veel gezelligheid en veel cadeautjes. En natuurlijk allerlei lieve kaartjes, mailtjes, krabbels en smsjes...

Iedereen is zo lief!
Dank jullie wel!!



*éen van de cadeautjes die ik kreeg is een verwenpakketje van het merk LIEF... 

Verjaardagscadeautje

Morgen ben ik jarig! En zoals elk jaar rond mijn verjaardag krijg ik een prachtig cadeau... De lampjes van de grootste kerstboom ter wereld worden -uiteraard speciaal voor mij- aangestoken!



Ongeveer dit uitzicht had ik als kind vanuit mijn slaapkamerraam... Inmiddels slaap ik aan een andere zijde van het huis dus kan ik de kerstboom niet meer vanuit mijn bed bekijken, maar nog steeds blijft het leuk om te zien als de lampjes 's avonds weer aan zijn!

www.degrootstekerstboom.nl

Licht en zout

Wij zijn het licht - Sela



Breng daar samen, waar mensen verdeeld
elkaar bestrijden en de liefde verkilt
Blijf in de liefde, die anderen vindt
die niet verdeeld, maar juist samenbindt

Wij zijn het licht in een wereld die de duisternis verkiest
Wij zijn het zout van de aarde dat haar kracht niet verliest
Wij zijn een lamp op een voet
Wij zijn een stad op een berg
Wij zijn het licht in een wereld die de duisternis verkiest

Geef de liefde waar leugens en haat
de mens doet lijden, tot gevangenen maakt
Spreek de waarheid, die levens bevrijdt
Leef als Gods kind in gerechtigheid

Ga in vrede, houdt vast aan de hoop
Blijf in zijn liefde en bewaar het geloof
Wees als de minste, tot dienen bereid
Leef als een kind van het Koninkrijk

Matteus 5: 13-16
"Jullie zijn het zout van de aarde. Maar als het zout zijn smaak verliest, hoe kan het dan weer zout gemaakt worden? Het dient nergens meer voor, het wordt weggegooid en vertrapt.
Jullie zijn het licht in de wereld. Een stad die boven op een berg ligt, kan niet verborgen blivjen.
Men steekt ook geen lamp aan om hem vervolgens onder een korenmaat weg te zetten, nee, men zet hem op een standaard, zodat hij licht geeft voor ieder die in huis is.
Zo moet jullie licht schijnen onder de mensen, opdat ze jullie goede daden zien en eer bewijzen aan jullie Vader in de hemel."

Vlinder

Lieve Rianne,

Doe even je ogen dicht en stel je voor...
(of hou je ogen open, anders kun je dit niet meer lezen.)
Een verhaal.

Lang lang geleden, toen de radio's nog zwart-wit waren en je 'poep' nog met de lange 'oe' schreef, was er eens een meisje die graag bij de Sint op schoot zat. Eindelijk was de goede man weer in het land en al het moment dan daar was keek ze hem met haar mooie hondenogen aan in de hoop niet vergeten te worden. Ze droeg een prachtige jurk die haar moeder zelf gemaakt had. De Sint had haar gelijk in de gaten: 'Rianne, kom je bij me op schoot zitten?' Je schrok: 'Hij kent m'n naam!!!' Natuurlijk kent hij je naam. En toen je nog geen 5 minuten bij hem zat vertelde je hem al je wensen en je grote verhalen over later...

"Later word ik schrijver! Ik ga een boek schrijven en heel veel boeken verkopen. Misschien wel 100miljoen. Dan word ik door mijn man naar mijn werk gebracht en zetten we heel hard Marco Borsato aan in de auto. Ik ga trouwens trouwen met Danny. Dan heb ik een supermooie witte jurk aan, m'n haar op zolder en échte make-up!! We krijgen ook kinderen, misschien wel 5! Een weetje, omdat Danny en ik zo mooi zijn, krijgen we ook hele mooie kinderen. En we nemen ook huisdieren: schildpadden, vogels en vissen. En iedere dag..."

En je ratelde door tot je een handje pepernoten van Piet kreeg en op je plaats moest gaan zitten.

En nu, jaren later, heeft de Sint het stof van zijn boek geblazen om te bekijken wat je hem allemaal vertelde. Hij knikt bedenkelijk en glimlacht tevreden.

Lieve Rianne, dit wilde ik je graag vertellen. De Sint houdt veel van kinderen met grote verhalen en is erg trots op je. Hij heeft een Vlinder voor je gemaakt, gewoon omdat ze soms zo mooi zijn.

Liefs,
De verhalenPiet

Shining

Vanmiddag had ik even een bloos-momentje. Een engelse meneer en mevrouw waren bij ons in de winkel en kwamen iets bij me afrekenen. Nadat ze hadden betaald glimlachte de vrouw naar me en keek daarna haar man aan. Zuchtend zei ze tegen hem:

"Oh, I'm so jealous... She is só beautiful!"

Vervoglens zei ze me dat ik een prachtig voorbeeld ben van een écht zwangere vrouw: zo 'Shining'...

Wat had ik anders kunnen doen dan blozen en haar bedanken?

Vol verwachting klopt ons hart

De titel zegt genoeg, toch?

Deze week nog twee dagen werken, daarna ga ik alweer m'n laatste werkweek in. Heerlijk, verlof in het vooruitzicht!! Ik merk duidelijk dat dit de laatste loodjes zijn: het wordt nu elke dag een beetje zwaarder. Ik krijg steeds sneller harde buiken als ik te veel doe en moet echt streng zijn voor mezelf wat betreft rusten/tussendoor op bed liggen. Gelukkig heb ik een heel zorgzame man die me goed in de gaten houdt en me af en toe even terugroept... Soms is dat gewoon nodig omdat ik zelf zo enthousiast ben: ik zou het liefst alles doen wat in m'n hoofd op komt, maar echt verstandig is dat niet.
Alle bezigheden gaan dus in een kleine versnelling lager en zo loop ik die laatste loodjes wel uit...

Tussendoor ben ik ook nog bezig sinterklaasgedichten uit te typen èn is het de bedoeling dat er voor zaterdag een surprise in elkaar staat. Mezelf kennende zal dat wel weer laatste-moment-werk worden, maar dat doet er niet toe. Zaterdagavond zal alles -precies op tijd- klaar zijn!
Vanavond is alweer de laatste avond van de zwangerschapscursus die ik gevolgd heb (La Vita Nova), met als afsluiting een partneravond. Uiteraard ben ik benieuwd naar de mannen van de andere dames, maar ik ben ook benieuwd naar wat we vanavond samen gaan leren. Mensen vragen me wel eens of ik op zie tegen de bevalling, en eerlijk gezegd is dat helemaal niet het geval. Ik kijk er eerder naar uit dan dat ik er bang voor ben...
Ik ben gewoon zó benieuwd hoe het zal zijn! En uiteraard ben ik nog veel benieuwder naar het moment nà de geboorte: krijgen wij een jongen of een meisje? Hoe ziet ons kindje eruit? Op wie lijkt het? Hoe zal het voelen om moeder te zijn?

Wie is dat kindje dat ik al zoveel weken met me meedraag??

De uitslag!

Op mijn hyves staat een poll, ik was benieuwd wat jullie zouden denken dat onze Mini is...
Hierbij de uitslag: daar heb je nog eens wat aan!



Jongen: 50%
Meisje: 50%

Kortom; we zullen het wel zien...

We hebben 'm!

Ook onze laatste grote aankoop is binnen: de kinderwagen! Het was even puzzelen om hem in elkaar te zetten, maar dan heb je ook wat...

 

Het eindresultaat:
 

Mooi he!

(met heel, heel, heel veel dank aan opa & oma V.!!!!)

Letterlijk

Dat je je buik er ook wel eens even vol van kunt hebben...

Hoe staat het ervoor?

Inmiddels...
-ben ik vandaag 32 weken zwanger
-ligt de nieuwe commode helemaal vol met frisgewassen kleertjes
-zijn alle spullen van de babyuitzetlijst aangeschaft
-hoeven we alleen nog maar de nieuwe kinderwagen op te halen
-hebben we een keuze kunnen maken uit alle geboortekaartjes
-hebben we volledige rust over zowel de meisjes- als de jongensnaam
-is het geboorteplan uitgetypt en zijn de ademhalingstechnieken geoefend
-ligt het lijstje met telefoonnummers voor na de bevalling al klaar
-is het Mini's gewoonte om me 's avonds tegen mijn ribben te schoppen
-wordt inslapen dus steeds een beetje lastiger
-mag ik over 5 weken al thuis bevallen!


Logisch dat ik soms geschopt word... Je zult maar zo opgevouwen zitten!

When God made you

I wonder what God was thinking, when He created you
I wonder if He knew everything I would need
because He made all my dreams come true
When God made you, He must have been thinking about me!

He must have heard every prayer I've been praying
I've been praying
He must have knew everything I would need

When God made you, He must have been thinking about me!

Trouwtekst

Morgen zijn we een jaar getrouwd! Een jaar alweer! Een heerlijk jaar, waar we erg dankbaar op terug kijken. Soms waren er moeilijke momenten en het ging niet altijd vanzelf, maar de mooie en leuke momenten overheersten duidelijk. God heeft ons weer zo rijk gezegend in het afgelopen jaar!
De grootste zegen is absoluut dat we ons éen-jarig jubileum mogen vieren met een kindje in mijn buik. Dat God ons een gezin aan het schenken is!!

De tekst die een jaar geleden op onze trouwkaart stond is een tekst die nog steeds actueel is, waar we nog steeds ons best voor doen. Die we steeds voor ogen proberen te houden...

Efeze 4: 3-5 + 15
'Span u in om door de samenbindende kracht van de vrede de eenheid te bewaren die de Geest u geeft: één lichaam en één geest, zoals u één hoop hebt op grond van uw roeping, één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, die boven allen, door allen en in allen is.
Dan zullen we, door ons aan de waarheid te houden en elkaar lief te hebben, samen volledig toe groeien naar hem die het hoofd is: Christus.'

De voorganger heeft tijdens de trouwdienst ook over deze tekst gepreekt. Hij begon met te zeggen dat hij deze tekst nog niet eerder als trouwtekst tegen was gekomen, maar dat het wel precies bij ons paste: niet oppervlakkig, niet standaard en met diepgaande inhoud...
Ik vond dat een compliment, en hoop dat we deze tekst steeds meer waarheid kunnen laten worden in ons huwelijk. Dat we samen steeds meer kunnen groeien in ons geloof, naar elkaar toe maar ook naar God toe. En, zoals de eerste woorden van de tekst zeggen ('Span u in'), is dat niet iets wat vanzelf gaat. Daar moet je je best voor doen en steeds weer samen aan blijven werken.

En daar gaan we voor, ook het komende jaar!!

Ps: Wil je onze trouwdienst nog eens bekijken? Dat kan! Op http://www.ntg-ijsselstein.nl/beluister-de-preken?task=videodirectlink&id=246
Een kleine selectie trouwfoto's kun je zien op http://www.mijnalbum.nl/Album=ZHNVMEDN (OF gewoon even een keertje langskomen om ons prachtige album te zien!!)

Look-a-like

Ik kwam een plaatje van mezelf tegen op Internet!

(gevoelsmatig dan, he...)

De hik

Zondag in de kerk voelde ik het voor het eerst; een regelmatig kloppend gevoel in mijn onderbuik, anders dan schoppen maar wel duidelijk afkomstig van de baby. En dat ging zomaar 10 minuten door! Ik stootte mijn buurvrouw aan en die kon het met haar hand ook voelen, door de buikwand heen. En gisteravond had ik het opnieuw, op dezelfde plek! Ook nu weer zomaar 5 of 10 minuten achter elkaar, en als je je hand erop legde voelde je het hele ruggetje heen en weer gaan bij elk hikje. Een vriend kwam nog met de optie om de baby te laten schrikken, maar dat leek me niet zo'n goed idee...
Mini is dus lekker aan het oefenen met slikken, zo grappig om te ontdekken!

Iedere dag is bijzonder, iedere dag is een wonder!

Jip en Janneke / babyteentjes

De laatste weken ben ik steeds vaker even niet op de wereld. Met mijn gedachten, bedoel ik. Dan zit ik zonder dat ik het door heb te staren en droom ik heerlijk weg... Drie keer raden waarover! Zo kon ik het gisteravond tijdens de afwas niet laten om me voor te stellen hoe het zou zijn als ik ook kinderbestek van Jip en Janneke mocht afwassen. Een plastic bordje en van die kleine fruithap-lepeltjes... En flesjes en als ze groot genoeg zijn zo'n tuitbekertje...
En zo doe ik rustig een half uur langer over de afwas vanwege het feit dat ik er met mijn gedachten niet bij ben.

's Avonds in bed had ik nog zoiets. We waren al half in slaap toen ik ineens besefte dat ons kindje niet alleen van die kleine babyvoetjes heeft, maar wellicht ook tien babyteentjes... Teentjes!! Van die hele kleine ieniemienieteentjes met nog kleinere nageltjes erop. Hoe schattig is dat eigenlijk! Ik maakte Danny wakker en vroeg hem of hij wel wist dat ons kindje waarschijnlijk ook teentjes zou hebben. Hij snapte mijn mededeling niet helemaal, maar kon er wel om lachen dat ik ineens tot dat besef was gekomen.

Met een glimlach viel ik daarna in slaap. Dromend over Jip en Janneke-bestek en babyteentjes...

   

30 weken

...en dat voelt als een klein feestje!

December in zicht

Langzaam maar zeker beginnen de winkels zich weer te vullen met sinterklaascadeautjes, pepernoten en kerstkaarten. December is in zicht! Andere jaren kon ik me er aan ergeren dat de feestdagen al zo vroeg werden aangekondigd, dit jaar kan het me gek genoeg allemaal niet snel genoeg gaan. Ik kijk er echt naar uit! Ik zie mezelf al met dikke buik cadeautjes uitpakken, kaarsjes aansteken en kerstdiensten bezoeken. Ik zie mezelf al met Oud & Nieuw oliebollen eten en letterlijk heel verwachtingsvol het nieuwe jaar in gaan... 2010 móet wel een bijzonder jaar worden!

In het kader van uitkijken naar december heb ik sinds een paar dagen ook weer de kerstcd's opgezocht. Ik hou zo van die muziek! Het kan me dus niet schelen wat iedereen ervan vindt (andere jaren zou ik het zelf ook overdreven hebben gevonden), ik proef lekker alvast een beetje voor. Ik zing lekker met mijn handen op mijn buik 'Daarginds in een kribbe', 'Komt allen tezamen' en 'God zegene de kinderen'. Heerlijk!
Overigens sprak het onderstaande lied me dit jaar ineens veel meer aan dan vorige jaren...
Misschien omdat ik me nu beter in Maria kan verplaatsen?


'Geef mij adem'

Ik moet reizen
door de koude nacht
Binnen in mij
het kind dat ik verwacht
En ik weet niet wat ik moet
en ik vraag U: Is dit goed?
Vader, waarom
draag ik Uw Zoon?

Ik moet wachten
Ieder uur is lang
Vol gedachten
en mijn hart is bang
In een wereld koud als steen
ga ik deze weg alleen
Wees mij nabij
Wees mij nabij

Geef mij adem
Hemelse Vader
Schepper van alle leven
al wat ademt
Geef mij adem
Kom met Uw vrede
Zegen mij met Uw heiligheid
want U bent heilig
Geef mij adem

Soms bedenk ik
als ik naar U kijk
of een ander
U niet beter lijkt
Maar toch doe ik wat ik kan
Geef mij over aan Uw plan
Help mij daarbij
Help mij, Heer
Help mij

(doorscrollen naar 1:20 voor het lied...)

Zwijmelen

Gisteren zijn het ledikantje en de box geleverd: eindelijk! Dan heeft meteen het bedje in elkaar gezet en op de goede plaats gezet. En wat ben ik er blij mee!! Ik kan er uren naar kijken en bij wegdromen... Straks ligt daar ons kleine kindje in!! Vanochtend toen ik wakker werd en het bedje zag staan dacht ik er meteen weer aan: straks slapen we met z'n drieën op deze kamer!

Gisteravond voordat we gingen slapen hebben we wel een paar keer tegen elkaar gezegd dat we zo enorm gezegend zijn. We hebben/krijgen alles wat we nodig hebben... En nog veel meer!! Hij geeft ons de rust en de kracht om ook echt van deze periode te genieten, en dat is zo heerlijk! Dat verdienen we niet, maar krijgen we gewoon... Het is zo'n mooie tijd, en dat we dat dan ook nog samen mogen delen!
En elke keer als ik dat prachtige bedje zie staan moet ik glimlachen.
We krijgen echt een baby'tje hier bij ons in huis!!!!

Wist je dat...

-Ik vandaag 29 alweer weken zwanger ben!
-Onze mini nu al bijna 40 cm lang is en meer dan 1000 gram weegt
-Het in de baarmoeder steeds krapper wordt voor hem/haar
-Ik dat merk aan fikse schoppen tegen mijn ribben en een buik die rustig door blijft groeien
-Ik nog maar zes weekjes hoef te werken tot mijn verlof
-Vandaag het ledikantje en de box thuis worden afgeleverd
-Ons babyhoekje op deze manier langzamerhand wat meer vorm gaat krijgen
-Ik donderdag voor het eerst naar zwangerschapscursus ben geweest
-Ik het heerlijk vond om daar nog meer over m'n zwangerschap en de bevalling te leren
-We vorige week het kraampakket van de zorgverzekeraar van de postbode overhandigd kregen
-Het allemaal wel heel 'echt' wordt nu...

We look to Yahweh

Manlief heeft deze week met de band een nieuw nummer moeten instuderen. Hoe doe je dat? Gewoon 100 keer per dag hetzelfde nummer achter elkaar luisteren, dan komt 'ie vanzelf in je hoofd te zitten! Met als gevolg dat ik het nummer nu dus ook uit m'n hoofd ken. Wat overigens niet erg is hoor, want het is een prachtig nummer...

Our God He reigns forever
He reigns in power and love
Let earth bow down before Him
for He is exalted

We look to Yahweh, Yahweh
Forever Yahweh, Yahweh

Our hope is God Almighty
His love is greater than all
Lift high the God of heaven
Give all the honor

We look to Yahweh, Yahweh
Our hope is Yahweh, Yahweh

And He shall reign forever
He shall reign forever
He shall reign
Forever and ever, our God

Zwangerschapscursus

"Oefening baart kunst"

"Dat bevalt me wel"

Allemaal een mening

Klant 1, tegen haar zoontje: "Kijk lieverd, die mevrouw heeft een baby in haar buik..."
Het jongentje, met grote ogen: "Wow hee! Die is al groot dan!"

Klant 2, wijzend op mijn miracle-inside-buikband: "Wat heb jij een leuk shirt aan! Ja, want het IS ook een wonder hè..."

Klant 3: "Jij hoeft vast niet lang meer!"
Ik: "Nog 12 weken"
Klant: "Echt waar joh! Dan heb je al een mooie buik. Het is zeker niet je eerste?"
Ik: "Jawel, het is m'n eerste. Ik ben ook pas 20, dus..."
Klant: "Twintig pas! Zo... Maar je bent er wel klaar voor?"
Ik *denkend bij mezelf: Niet minder klaar dan iemand van 25, 30 of 40...*: "Ja hoor, het was een bewuste keus om zwanger te worden"
Klant: "Tjonge, dat hoor je ook niet vaak meer... Maar wat leuk!"

Klant 4, komt glimlachend naar de kassa gelopen: "Daar staat ze weer hoor, met haar mooie buik!"

Zou het al die mensen opvallen dat ik zo trots kijk als ze weer weglopen?

Laatste trimester!

Klein feestje: vandaag ben ik 28 weken zwanger! En daarmee zijn gemiddeld nog maar 12 weken te gaan... Nog 3 maanden, tweederde van de zwangerschap zit er alweer op!!
Ongelofelijk hoe snel de tijd gaat... Een buik die nergens meer in past (zelfs sommige zwangerschapskleding begint al te knellen), een baby die ik de hele dag door voel bewegen en die soms echt pijnlijk hard schopt: het is zo 'echt' allemaal!

Zoals in de topic hieronder omschreven is het niet altijd even feestelijk om zwanger te zijn, maar als ik het even niet meer zie zitten bedenk ik dat ik een zoon of dochter in mijn buik heb, dat ik het daar allemaal voor doe... En dan maakt het echt allemaal niet meer uit!!

Werken gaat nog steeds vrij goed, de halve dagen zijn precies vol te houden voor me. Ik moet wel zorgen dat ik de rest van de tijd vooral benut om uit te rusten en voldoende te slapen, anders roept mijn lichaam me streng terug (harde buiken)... Best moeilijk om daaraan toe te geven, maar ik weet waarvoor ik het doe. En het is nog maar 1,5 maand: daarna mag ik gaan genieten van m'n zwangerschapsverlof.

In vrede leg ik mij neer en vredig slaap ik in.
Want U Heer, laat mij wonen in een vertrouwd en veilig huis.
Psalm 4:9

Wat ze er niet bij vertellen...

Harde buiken, brandend maagzuur, steeds nodig moeten plassen, half gekneusde ribben door het geschop, bloedneuzen, vermoeidheid, bekkenpijn, kriebel aan je buik, extreem gevoelige borsten, nachtelijke kramp in je benen, je schoenen niet meer zelf aan kunnen krijgen (buik in de weg), jezelf niet meer kunnen ontharen (buik weer in de weg), striae op allerlei plaatsen waar je het niet wilt, bloedend tandvlees bij het poetsen, steken in je onderbuik of lager, niet fatsoenlijk kunnen liggen en dus niet kunnen slapen, darmen die van slag zijn, spataderen, bandenpijn, vaginale afscheiding, hoge bloeddruk, kortademigheid, aambeien, bloedarmoede, misselijkheid, vocht vasthouden, HORMONEN...

En toch is het best te doen hoor.
Wij BIKKELS!

Aandacht

Hijs deze buik in een bikini en ga dan met een groep vrienden (lees: 4 jongens) door het zwembad lopen. Ongelofelijk hoe mensen hun best doen om onopvallend toch even naar je te kijken... En dan zijn er ook nog de mensen die dat niet proberen en gewoon lekker ongegeneerd staren en glimlachen naar je. Ik leek wel een beroemdheid! :-D

Cadeau'tje'

Cadeautjes uit de onverwachte hoek zijn vaak de leukste. Zo kwamen er gisteravond een vriend en vriendin langs om 'even' een cadeautje te brengen. Ik was sprakeloos over hetgeen ze ons wilden geven en ben dat eigenlijk nog steeds. Ik ben God zó ongelofelijk dankbaar voor al die lieve en meedenkende mensen om ons heen!

We hebben dit helemaal niet verdiend, maar dat noemen ze geloof ik genade...

25 jaar

Gisteren waren mijn ouders 25 jaar getrouwd. 25 jaar! Ondanks dat ze het niet altijd even makkelijk hebben samen, hebben we daar toch bij stil gestaan en het 'gevierd' met elkaar. Wij als kinderen hebben hen een grote foto op canvasdoek gegeven...

               

Wat de toekomst brenge moge
mij geleidt des Heren hand
Moedig sla ik dus de ogen
naar het onbekende land
Leer mij volgen zonder vragen
Vader, wat Gij doet is goed
Leer mij slechts het heden dragen
met een rustig kalme moed

Doop

Gisteren was een bijzondere dag... Twee van onze vriendinnetjes werden gedoopt! Één van hen hebben we op een wel heel bijzondere manier leren kennen. Tot een jaar geleden wist ze vrijwel niks over God, de Bijbel en het christelijk geloof. Totdat ze besloot daar meer over te willen weten en op een dag de boekwinkel binnen kwam lopen om een Bijbel te kopen. We raakten aan de praat en ik heb haar uitgenodigd om met ons mee te gaan naar de kerk. Van het één kwam het ander en al heel snel raakten we bevriend...

En sindsdien is er zoveel veranderd in haar leven! Al snel ging ze elke week mee naar de diensten en zaten we elke maandagavond bij elkaar om samen uit de Bijbel te lezen en te bidden. We zagen onze vriendin groeien in geloof: van kinderlijk geloof is ze inmiddels uitgegroeid tot een volwassen vrouw in haar geloof. Iemand die weet wat ze moet doen met haar zorgen (bij God brengen) en heeft geleerd op Hem te vertrouwen.

En gisteren was het dus zover: ondanks dat ze het best spannend vond, heeft ze ervoor gekozen zich te laten dopen. Net zoals Jezus ons dat voordeed: onder water gaan om het oude leven af te leggen en op te staan in een nieuw leven met Hem. Onze lieve vriendin koos ervoor deze belangrijke geloofsstap te zetten en voortaan als discipel (volgeling van Hem) verder te leven.
Wat een feest en wat heerlijk om te zien!!

We zijn trots op onze lieve vriendin - die dankzij onze gezamenlijke Papa nu ook een zusje is geworden!

 

"De Here laat nooit los - het werk waar Zijn hand aan begonnen is..."

Uitzoeken...

In het opberghok vormt zich inmiddels een heuse babyspulletjes-berg... Kastjes die nog in elkaar gezet moeten worden, een matrasje waar nog geen bed omheen zit, een autostoeltje dat braaf staat te wachten tot hij in gebruik wordt genomen, een boxkleed waarvan de box nog niet geleverd is... Het stapelt zich op en ik kan niet wachten tot we het daar weg kunnen halen!



Waarschijnlijk duurt het niet lang meer voordat we de kastjes gaan ophangen en de commode gaan neerzetten: dan kan alles eindelijk ingericht worden en zijn plekje krijgen. Het plan is om de komende maand met de babyhoek aan de gang te gaan!

Toch vond ik het allemaal wat te lang duren en ben ik vanmiddag maar alvast begonnen met het uitzoeken van alle andere (kleine) spulletjes. Ongofelijk wat er uit die paar opberdozen kwam die daar in het hok stonden! Veel hadden we zelf al, veel hebben we gekregen en iets minder veel (lekker Nederlands he) hebben we zelf aangeschaft in de afgelopen maanden. Ik heb de dozen meegesleept naar de slaapkamer en heb op het bed zitten uitzoeken...



Het meeste wat ik tegenkwam is basis-achtig en kan voor zowel jongens als meisjes... Toch zaten er ook een aantal dingen tussen die 50% kans hebben om in januari rechtstreeks weer teruggestopt te worden in een doos!

 

Kijk hoe stoer (het broekje op de linkerfoto) en hoe lief (het jurkje rechts)... Ik ben blij dat ik zelf niet hoef te kiezen welke ik straks mag gaan gebruiken!!
Na lang uitzoeken en wegdromen bij al dat liefs heb ik uiteindelijk orde gevonden in de stapeltjes kleding. Het overzicht is weer terug!



Nog heel even mag het in deze dozen blijven. Daarna lekker de commode in en daarna........

Verse jus

Had ik al eens verteld dat ik de liefste, zorgzaamste man van de wereld heb gevonden?

Woensdag op donderdagnacht heb ik alles bij elkaar zo'n 1,5 uur kunnen slapen: de rest van de nacht lag ik m'n draai te zoeken, hoofd- en oorpijn te hebben, na te denken, met m'n baby te praten en naar de klok te staren. Totdat ik het niet meer uithield door die irritant drukkende hoofdpijn en ik om drie uur snachts Danny wakker maakte: 'Schat, wil jij er even voor mij uit gaan en de bijsluiter van paracetamol voor me lezen?'
In plaats van me tegen te spreken of zich nog eens om te draaien, gaat 'ie er dan voor me uit en doet 'ie dat ook... (overigens stond erin dat je deze niet in mocht nemen in geval van zwangerschap, tenzij op aanraden van arts - voor de zekerheid dus maar niet gedaan). Hetzelfde gebeurt als ik hem om 3 uur snachts vraag een beschuitje voor me te smeren of pannenkoeken voor me te bakken... Dat laatste is overigens nog nooit gebeurd hoor, maar het zou zomaar kunnen bij ons ;-)
Donderdag zorgde hij nog voordat ik erom kon vragen voor een zak perssinaasappels en perste hij die voor het grootste deel voor me uit: zodat ik voorlopig even vooruit kon met vitaminen drinken. 'S avonds droeg hij me naar m'n bed en maakte hij de huggie (een soort kruik) voor me warm.
Net voordat ik als een blok in slaap viel -ik kon halverwege de dag al zowat niet meer uit m'n ogen kijken maar ben toch maar gaan werken- bad hij hardop voor me. Geloof mij; met een gelukzaliger gevoel kun je niet gaan slapen, zelfs met enorme hoofdpijn.

Vannacht sliep ik gelukkig veel beter en vanochtend was de hoofdpijn weg. Al met al heb ik er dus maar 1,5 dag last van gehad en dat valt me alles mee. Helemaal fit ben ik nog niet, maar ik wil vanmiddag toch nog maar even dat laatste middagje gaan werken: zodat ik daarna extra voldaan van m'n weekend kan genieten. Ik haal nog even die kan verse jus uit de koelkast en drink mezelf met de gedachte aan mijn lieve echtgenoot nog wat moed in... Dan komt het helemaal goed!!